หากใครเข้ามาอ่านก็อย่าเพิ่งว่าบ้านะครับ...ที่เขียนถึงหนู้แฮมเสตอร์พันธ์ Normal....มันเริ่มต้นจากความรู้สึกเฉย ๆ ที่อยู่ ๆ ลูกชายก็เอาหนูมาให้เลี้ยง...หลังจากนั้นเราก็เริ่มเลี้ยง..เร่มเสาะหาข้อมูลวิธีการเลี้ยง..การดูแล...สุดท้ายก็รักสัตว์โลกสายพันธุ์นี้...เลี้ยงมา 5-6 เดือนแล้วมั้ง..คุยกับเค้าทุกวัน...เพราะในเว็บเค้าบอกว่า...เล่นกับหนู...แล้วเค้าจะคุ้นเคยกับคน..เมื่อถึงเวลาก็จะมายืนรอที่กรงแล้วยกสองขาหน้าขึ้น...เหมือนจะสวัสดี หรืออยากบอกเราว่า..อยากออกมาเล่นด้วย..พอเราเปิดกรงแล้วเอามือมารองไว้..เค้าก็จะออกมาเล่น..ดูแล้วก็มีความสุขดีครับ...จนกระทั่งวันี้..
เข้าเรื่องเลยละกัน...หนูของลูกชายผมมาฝากเลี้ยง ชื่อเมียเสี่ยดำ...เพราะตัวผู้เราเรียกว่าเสี่ยดำ สาเหตุคงเพราะชอบไล่ปล้ำเด็กมั้ง...วันนี้ไปร่วมงานถวายพระพร...ก่อนออกบ้านก็ไปบอกพวกเค้าว่า...นายเสี่ยดำ..ดูแลเมียให้ดีนะ...แล้วจะกลับมาเล่นด้วย...ผมกลับมาบ้านประมาณเกือบ 2 ทุ่ม เดินไปหาที่กรง เห็นเมียเสี่ยดำขาขัดกับตะแกรงชั้นสองที่วางบ้านหลังเล็ก..นอนนิ่งเลย..รีบเปิดกรงเอาลงมาปรากฏว่าตายแล้ว ตัวอยังนิ่มอยู่เลย..พยายามเป่าปากแล้วก็นวดที่ทรวงอก...แล้วภวนาว่า ตื่นเถอะลูก..ตื่นเถอะ...มาเล่นกันต่อ...พลิกกลับไปกลับมา ตัวนิ่งไม่ไหวติง...ผมน้ำตาซึมรีบไปบอกแม่บ้านว่า เมียเสี่ยดำตายแล้ว...เราเลยน้ำตาซึมทั้งคู่..สุดท้ายเลยบอกกับเสี่ยดำว่า..ชาตินี้คงไม่ต้องมีเมียแล้ว...ดูแลเค้าได้แค่นี้แหละ..แล้วผมก็เลยนำร่างเมียเสี่ยดำไปฝังที่ต้นไม้ในบ้าน(กระถางใหญ่)อธิษฐานบอกว่า จะทำบุญกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้นะ..แล้วเกิดชาติหน้าขอให้มาเป็นเมีเสี่ยดำอีกทีก็แล้วกัน...เล่ามาซะยาว..อยากบอกท่านที่เลี้ยงแล้วมีกรง 2 ชั้น และพื้นเป็นตะแกรง ต้องระวังให้มากนะครับ...เพราะขาติดแล้วจะเสียใจเช่นครอบครัวผม...ตอนนี้นังไม่ได้โทรบอกลูกชายเลย...คงได้น้ำตาซึมกันทั้งบ้านอีกรอบแน่เลย...(ขอยืมรูปมาให้ดูว่าตัวแบบนี้แหละครับ..ฮือ ๆ ๆ สงสารครับ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น