ปายอบรมทำ e-learning ที่ มทส. เลยมาเล่าให้อ่านกันหน่อยนึง

เมื่อวันที่ 13 - 16 ก.พ.51 หนีปายอบรม เฮ่ย บ่ ได้หนี ขออนุญาตท่าน ผอ.ปายอบรมเรื่องการทำ e-learning ด้วยโปรแกรม e-เรือจ้าง ของ อ.สถิตย์โชค อยู่ที่ มทส. ตอนแรกคิดว่าน่าจะซัก 50 ที่ไหนได้ หน้าละอ่อนมาก ๆ เลย สอนแบบ เบิร์ด ๆ ใครม่ายทันก้อยกมือ เห็นยกกันเป็นฝักถั่วเลย อบรมกันตั้ง 36 คนอ่ะ..ถามไถ่บางท่านได้ความว่าจะนำมาปรับปรุงเพื่อจัดการเรียนการสอนให้ทันสมัย และบางท่านก็เอามทำผลงานส่ง คศ.3 ด้วยหล่ะ...เออ...แล้วครูของรั้ว เทา-ฟ้า ทั้งอาจารย์ 2 - อาจารย์ 3 /ครู คศ.3 ม่ายสนใจมั่งเหรอ เหอๆ ๆ ๆ อายเค้านา....เอ้อลืมบอกไป...ถ้าม่ายได้มาเผยแพร่ความรูอย่างทันทีทันใดก็กรุณาอย่าว่ากันนะครับ เพราะจ่ายตังค์ค่าอบรมเอง 1,200 ง่ะ....ก็ดีนะ...อยู่ครบทุกวัน ได้ความรู้เพียบ แบบว่าเสียดายตังค์น่ะ...บางโรงเรียนก็ออกตังค์ 50:50 วัดครึ่งกรรมการครึ่ง ก็เป็นธรรมดีออก....ถ้าถามว่าได้อารายมามั่ง ..ได้ความอดทนในการนั่งทำworkshop แล้วก็ได้ความรู้ที่ไม่เคยรู้กลับมางาย และได้เห็นพฤติกรรมมนุษย์ที่หลากหลายอีกต่างหาก....อาจารย์เค้าสอนการทำ Moodle ด้วย ทามปายทามมากลายเป็น มั่วเดิ้ง ... เวลามีน้อย...มันมั่วจริง ๆ คับ...ต้องมานั่งฝึกอีกซักระยะก็คงจะเวิร์คน่ะ...เป็นอันว่าจะให้ความรูเรื่องe-เรือจ้างแก่ครู เทา-ฟ้า ก่อนละกัน ใครเก่งแล้วจึงกระโดดไป Moodle แล้วก็ LearSquare ของเนคเทคเป็นลำดับต่อไป...กั๊บป๋ม...ง่วงแร้ว...ปายนอนก่อนหละเด้อ ๆ นางเด่อ..กึ๋ยๆ ๆ ๆ ๆ ...

คิดได้แต่ไม่อยากเขียน????[*-*]"

สามเดือนกว่า ๆ ที่ม่ายได้เขียนบล็อก ม่ายมีเหตุผลแต่มานั่งนึก ๆ ดูก็ได้ความประมาณว่า มีหลายเรื่อมากที่อยากเขียนทั้งเรื่องการศึกษา การเมือง การคลัง การงานอาชีพฯ(เกี่ยวมั้ยเนี่ย)เอาเป็นว่านึกเรืองได้ทุกวันแต่ข้เกียจมานั่งคิดไปพิมพ์ไป เพราะเป็นคนขี้เกียจเขียนแล้วค่อยพิมพ์ มีความเชื่อว่า เสียเวลา2ต่อ (จริง ๆ แล้วขี้เกียจมากกว่า อิ ๆ ๆ) เอาเป็นว่าจั่วหัวเรื่องหรือโปรย ก่อนละกัน เรื่องที่อยากเขียนให้รู้แล้วส่วนจาอ่านหรือไม่แล้วแต่ท่าน ๆ ครับ...ที่คิดไว้แล้วมีเรื่อง "คอรัปชั่นทางความคิด วิกฤติศรัทธาการศึกษาชาติ...?" "การเลือกปฏิบัติ เป็นคุณสมบัติของผู้นำ...?" "ได้อาจารย์ 3 แล้วทำอารายมั่ง?..." แล้วก็ตอนนี้ที่คิดออกคือเรื่อง "ค่าของคนอยู่ที่คนของใคร...?" แค่คิดจะเขียน 4 เรื่องนี้ก็คาดว่าน่าจะทำให้ผู้เขียนหายเครียดแล้วมั้ง...แต่ละเรื่องหนัก ๆ ทั้งนั้น แต่อยู่บนพื้นฐานของความเบาบางในด้านความคิดทั้งสิ้น....งงมั้ยล่ะ...เอาเป็นว่า ว่างปุ๊ป..จาเขียนเองอ่านเองปั๊บเลย...

ก่อนจบมีเรื่องเล่าให้อ่านอีกติ๊ดนึงคือ...ได้มีโอกาสไปเป็นคณะกรรมการฝ่ายพิธีมอบเหรียญรางวัลกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ครั้งที่ 4 ที่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี โคราช ได้เป็นความีน้ำใจของนักกีฬาที่เรียกได้ว่า "แม้ร่างกายพิการแต่จิตใจหาได้พิการไม่...ต่างจากคนที่ครบ32ทุกอย่างที่มีใจบอด..ใจพิการมากกว่าอีกครับ....บาย..