ดีใจที่ระบบICTใกล้เสร็จซะที เฮ้อ...!!!*-*"

เปิดโรงเรียนจนเทอม2หมดไป1สัปดาห์แล้วระบบNetworkของโรงเรียน
ใกล้จาเสร็จแล้ว เหลือแต่เช็คตรวจสอบระบบแล้วก็ให้ความรู้ครู ๆ เมืองสารขัณฑ์...มีแต่50upท้างน้าน....(เข้ากับยุครัฐบาลขิงแก่เป๊ะเลย) วันพรุ่งนี้ก็จาเป็นเรื่องของIntroduction การใช้Browser รูปแบบต่าง ๆ ในการพาคนแก่แต่หัวใจซ่าท่องเน็ต...คนไหนบอกไม่เชื่อเราจะปล่อย
ไวรัสเข้าเครื่องha ha ha !!! ใครสนใจโครงการอบรมใหความรู้แบบนี้
ก็ลองไปทำตามดูนะครับไม่มี่มีลิขสิทธิ์ วิธีการคือ ร่อนหนังสือเชิญชวน
ผู้สนใจเข้ารับการอบรมเรื่องต่าง ๆ สัปดาห์ละหลักสูตร...เริ่มจากง่าย ๆ ไปเรื่อย ๆ คุณสมบัติ
ผู้เข้ารับความรูู้็คือ ...มีใจโหดเหี้ยม..ม่ายช่าย ๆ ๆ *-* ไม่ต้องการใบวุฒิบัตรไปปิดฝาบ้าน
(แบบว่าแปะเต็มไปหมดแต่ทำอารายม่ายเป็นจั๊กกาอย่าง....อย่างงี้งัย สารขัณฑ์ถึงเปง
เช่นนี อิ ๆ ๆ ) ข้าวเที่ยงก็ไม่มีเลี้ยง(อยู่อย่างพอเีพียงงัย)...เบรคอาหารว่างก็หามากันเอง
ติดมือมาคนละติ๊ดก็เหลือแหล่แล้ว....ก้อมาอบรมเนอะม่ายได้มาหาของกินนอกบ้าน
ซักหน่อยเนอะ....วันเสาร์นี้คาดการณ์ว่าน่าจะมารับความรู้็เรื่องนี้ประมาณ 10กว่าคนมั้ง...
ขี้เกียจจำ...(ตั้งไว้20คน)ครั้งต่อไปตั้งใจว่าจะอบรมเรื่อง "ยาสามัญประจำเครื่อง(คอม)"
เพื่อให้คนแก่แต่หัวใจซ่าเหล่านี้มีความรู้ความเข้าใจในการใช้งานระบบITผ่านเน็ตได้
้อย่างถูกต้องและมีจริยธรรมอันดีเพื่อสอดคล้องกับ พรบ.ICTงัย...
ว้า....ง่วงแล้วครับ...นอนดีก่า...พร่งนี้จานำบรรยากาศดังกล่าวมาให้ชมครับ...บาย
..ส่วนใครไม่ว่างหรือไม่ยากเข้ารับการอบรม..ตำรวจไม่จับครับ...ก้อทุกคนมีเหตุ
และผลเป็นของตนเองอยู่แล้วครับ...

เราสอนนักเรียนให้ใช้เครื่องมือหาปลาอย่างไร ?

วันที่ 6 - 7 กันยานย 2550 ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสนั่งอบรมเรื่องการเขียนวิจัย 5 บท โดยวิทยากรใหญ่ ดร. จาก ม.แห่งหนึ่ง ของภาคเหนือตอนล่างเมืองสารขัณฑ์....มาให้ความรู้็ถึงถิ่น เริ่มต้นก็ไปได้สวยเหมือนใช้แก๊ส NGV พลังบริสุทธิ์ ต่อมา ๆ ชักจาไม่แน่ใจ ด้วยตัวผมเองด้อยด้วยความรู้้ไม่ถึงหรือด้วยเหตุใดก็ไม่ทราบได้ ฟังไปฟังมา มีคำศัพท์ใหม่ คือ CD= Copy Development ผมพยายามใช้ความสามารถด้านภาษาทีีมีอยู้น้อยนิดคิดคำแปลก็คง แปลว่า ลอกเขามาเลย แล้วแถมอีคำว่า Shopping รวมความได้ว่า ไปเลือกสิ่งที่อยากได้จาก CD ที่วิทยากรก๊อปมาจากทุกสารทิศ แล้วก็มาตัดต่อพันธุกรรม GMO ซึ่งฟังตั้งนานก็ยังไม่ได้ยินคำว่า "อยากให้ครูดูเป็นแนวทางนะครับ อย่าไปลอกเค้าล่ะ มันไม่สมศักดิ์ศรี"อะไรประมาณนี้แหละ ไม่มีออกจากปากของท่านเลยครับ มีแต่ ซีดี ชอปปิ้ง ๆ ตลอดระยะการอบรม(แถมมีการหยุดฉายหนังกลางแปลงแล้วขายยาด้วย....ก็เอกสารประกอบไงครับ)

มันทำให้ผมเห็นสัจธรรมจากการโฆษณาช้ินนึงในโทรทัศน์ที่บอกว่า ให้เงินหนูก็ซื้อปลา ก็ได้ปลามากินแต่ถ้าสอนให้หนูรู้จักวิธีจับปลาก็ จะสามารถหาอาหารได้เองตลอดชีวิต...อ่านแล้วงงมั้ยเนี่ย....ผมคิดเอาเองนะครับ ประมาณว่า ถ้าวิทยากรให้ความรู็ครูด้วยวิธีการแบบนี้ แล้ววันนึงครูท่านนั้นผ่านเป็น คศ.3หรื คศ.4 ขึ้นมา เค้าจะสามารถนำองค์ความรู้(จริง ๆ )ไปบอกคนอื่นได้มั้ยน้าเช่น การเขียนบทคัดย่อ ซึ่งในบทคัดย่อนั้นก็จะมีเนื้อหาองค์ประกอบทั้ง 5 บทซ่อนอยู่๋ในตัวเอง ผมเข้าใจแล้วครับว่าทำไม ผอ.ท่านที่เก่ง ๆ และรู้จริง บอกว่า อ่านวิจัยดูหน้าปก(อ่านหัวข้อ)กับดูบทคัดย่อก็รูู้็แล้ว่าทำเองหรือลอกเค้ามา ....หากเป็นเช่นนี้จริง แล้วที่เราพร่ำสอนนักเรียนว่า อย่าไปลอกการบ้านเค้ามานะลูก ต้องฝึกทำเองจะได้เข้าใจบทเรียน หรือ อย่าลอกเค้านะลูกเพราะโตขึ้นมาหนูจะคิดนอกกรอบไม่เป็น จะต้องเป็นCopy Humen ไปตลอดชีวิต อย่างนี้แล้วไซร้ การศึกษาบ้านเราจะเจริญก้าวหน้าได้อย่างไร หาก ครูที่เป็นต้นแบบของศิษย์ยังใช้วิธี Copy Development ครูก็คงไม่ต่างจากเด็กที่ทำได้เพียงขั้นความจำถึงขั้นความรู้ ส่วนขั้นความเข้าใจ การวิเคราะห์สังเคราะห์เพื่อส่งผลให้ติดแน่นทนนานกับตัวเด็ก คงหามีไม่.....งานนี้ รมว.ศึกษาท่านใหม่และท่านกษมา คงเหนื่อยอีกแล้วมั้ง?......

เหตุผลนึงที่ทำให้ประเทศสารขัณฑ์ไม่เจริญ???

ประเทศสารขัณฑ์ของ มรว.คึกฤทธิ์ ปราโมช (คนรุ่นเก่าคงทราบนะครับว่าเป็นประเทศใช้สร้างหน้ง)เคยมีคนบอกว่า บริษัทื่่เป็นกึ่งของรัฐ ประเทศนี้ไม่ก้าวหน้าทันอารยประเทศก็เพราะ จนท.บางคนในระดับบิริหารและผู้ปฏิบัติ ไม่รู้หน้าที่ตนเองว่าต้องทำงานบริการประชาชนอย่างไรบ้าง ตัวใหญ่ก็มัวแต่หลงอำนาจแก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น คอรัปชั่น(อย่างเมามัน)ตัวเล็กก็คอยเกี่ยงงอนเรื่องเงิน ทั้งเงินเดือน เงินโบนัส เงินสวัสดิการต่างๆ ที่พึงมีพึงได้ จนดูเหมือนจะเอาเปรียบประชาชนตาดำ ๆ งานที่จะต้องทำเพื่อพัฒนาประเทศก็นิ่งเฉย ไม่ถูกกับนายก็ไม่ทำเพราะถือว่ามีฝีมือ ใครก็ไม่กล่าไล่ออกจากงาน เรื่องจำเป็นที่ชาวบ้านรองขอถ้าไม่ใช่พวกพ้องก็รอต่อไป ฯลฯ ทีนี้ท่านคงรู้แล้วนะครับว่าทามมายสารขัณฑ์ประเทศถึงต้องสิ้นชาติไง.....

เที่ยววังไทร(เรียกถูกมั้ยเนี่ย..?)เขียนครั้งที่สองแล้ว

ไปเที่ยววนอุทยานแห่งชาติวังไทรที่จ.ชัยภูมิ โดยติดตตามพี่ ๆ เค้าไป(ขอขอบคุณพี่นราธิป อัจฉริยชีวิน...หน.วนอุทยานแห่งชาติวังไทรเป็นอย่างสูงที่กรณุดูแลน้อง ๆ และคณะเป็นอย่างดียิ่ง+พี่ ๆ จนท.ทุกทท่านที่ทำอาหารมาให้กินทุกมื้อ..อร่อยมาก ๆ ครับพ้ม)

กลับหน้าหลัก

วันนี้ไปอบรมเรื่องเขียนวิจัยแบบครูพละอีกแล้ว...ครับท่าน

วันนี้ไป ราชภัฏโคราช อบรมเรื่องการเขียนวิจัยสไตล์ครูพละ+การเขียนแผนการสอนแบบBSC(ฺBalance score card)ก็เข้าท่าดี มีประโยชน์เหมือนดื่มอาหารเสริมวิตามิน...เฮ้อ..ว่าไปนั่น ก็ได้แนวคิดแบบนอกกรอบมาด้วยบางเรื่อง คิดไว้ว่าว่างก็จะมาอธิบายตามที่รูู้้ก็แล้วกัน....ขอบคุณวอทยากรทั้งสองท่าน (ดร.สมบุญ+ดร.เขมชาติ ครับ)

มานั่งอบ+รมอีกแล้ว

วันนี้ (9 july 2007) มีหนังสือแจ้งด่วนให้พ้มมานั่งฟังบรรยายเรื่อง "การรายงานผลการดำเนินงานฯด้วยระบบควบคุมเชิงประจักษ (ที่เรียกว่า Visual Control)"ที่ห้อง.........สำนักงานเขตพื้นที่??? ด้วยความที่ทราบว่า ที่ประชุมอยู่ไกลจากโรงเรียนประเทศของผม ต่อไปจะเรียกว่าเผ่า วาตูลู สมมติให้อยู่ที่หมู่เกาะซำทารุ ก็แล้วกัน เลยตัดสินใจรีบส่งผบ.ทบ.ผม แล้วรีบมาถึงสถานที่อบรม 08.00 น. มาเคารพธงชาติที่สถานอบรมพอดี นั่งใช้NB รุ่นผ่อน ICT อ่านบทความต่างๆ โชคดีที่ใช้Wirelessได้ เลยได้นั่งเขียนบทความนี้แหละ ปรากฏว่า เริ่มพิธีเปิด 10.00 น. พอดีเป๊ะ พ้มเลยมานั่งถามตัวเองอีกแหละว่า เฮ้ย...อย่างนี้น่ะนะที่อยากพัฒนาองค์กรครู ขณะที่เขียนอยู่นี้ ยังไม่มาเข้าร่วมประชุมอีก ประมาณ 38 โรงเรียน ว้า!!! แล้วอย่างนี้ ระบบ ICT ในกลยุทธ์ของกระทรวงศึกษา จะพัฒนาไปได้ยังไง? แล้วโรงเรียนที่ไม่มาร่วมประชุม จะรู้เรื่องได้ยังไง ยิ่งตอนนี้เด็กไทยชนะแค่ลาว เขมร ต่อไป จะชนะเผ่าวาตูลูของผมเพียงเผ่าเดียวละมั้ง....ตอนนี้ ประธาน(ตัวแทน...กำลังพูดเรื่องกลยุทธ์ เช่น เศรษฐกิจพอเพียง , การศึกษาของประชากรวัยเรียนอย่างทั่วถึง , การสนับสนุนเด็กนักเรียนให้เรียนต่อ ม.ปลาย , พัฒนาคุณภาพการศึกษาทุกระดับ (ปรับการเรียนเปลี่ยนการสอน)(ปฏิรูปการเรียนรู้..เฮ้อ มาอีกแล้ว คำนี้)(นำICT มาจัดการเรียนรู้)(แก้ปัญหาการขาดแคลนครู...เผ่าวาตูลูผของผมเกินเป็นกอบ..แต่ไปกองกันในหมวดที่ไม่ไใชวิทย์-คณิต อิ ๆ ๆ ๆ ) , การกระจายอำนาจสู่สถานศึกษา(ผู้นำการปลี่ยนแลปงให้ลงถึงเด็ก) , การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง ชมุชน ภาคเอกชนและท้องถิ่นในภาคการศึกษา (ส่งเสริม อปท. บริหารโรงเรียน ส่งเสริมสมาคมครูผู้ปกครอง) , เร่งพัฒนาการศึกษาเขตจังหวัดชายแดนภาคใต้(ติดต่อทางจดหมาย โต้ตอบแลกเปลี่ยน เรื่องของเด็ก ๆ ให้คุยกันทางสื่อฯ)เอ้อ..เล่าให้อ่านแค่นี้ก่อนครับ Batt ร้องปี๊บ ๆ แล้ว หาปลั๊กไฟต่อได้จะนั่งเขียนให้อ่านต่อไปครับพ้ม...

ทุกขลาภของคนตรวจผลงานอาจารย์ 3 ขั้น 1& 2

อันตัวข้าพเจ้าแสนจะกลุ้มใจค่อนข้างมาก เมื่อรับทราบว่ามีคำสั่งจากเขตพื้นที่ ให้เป็นผู้ตรวจผลงานครู คศ.3 รุ่นเดือนเมษายน 50 ซึ่งที่ โรงเรียนประเทศของผม(ไม่ต้องรู้หรอกว่าโรงเรียนอารายกิ ๆ ๆ ๆ ) มีประชากร ส่งประกวดผลงาน 55 ท่าน ล้วนสอยไม่ถึง(สุดยอดฝีมือ)โดยมีคณะกรรมการจากครูในโรงเรียนประเทศของผม 5 คน รวมกัน ซึ่งกรรมการดังกล่าวก็เหมือน ท่านตุลาการคือมีความเห็นแตกต่างกันไป ตั้งแต่การคัดเลือกกลุ่มประเมิน จนถึง การจัดกรรมการเข้าประเมิน ตรงนี้แหละที่ทำให้กลุ้มแล้วก็ได้เห็นสัจจธรรมบางอย่างชัดเจนขึ้น คือ ผู้ส่งผลงานบางท่านเมื่อรู้ว่าผู้ตรวจเป็นใครก็เริ่มตีซี้(ตีให้ตายอ่ะ!!!) มีการพูดจาหยอกล้อทีเล่นทีจริง โชคดีที่ผมม่ายได้ตรวจผลงานของครูในหมวดตัวเอง ขอย้ำ ไม่ได้เขียนผิด เพราะชอบคำนี้มากกว่าคำว่า"กลุ่มสาระการเรียนรู้"(ใครเป็นคนตั้งน้อ คงเก่งเหมือนหมีแพนด้าเลย...ช่างหาคำบรรเจิดจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า ใช้คำไนหก็ครือเดิม....)เพราะคนในหมวดผมส่งประมาณ 7 คน มีของจริงอยู่ไม่เกิน 2 คน ที่สามารถตรวจสอบตามรายการแล้วมีเอกสารหลักฐานพร้อมทั้งรู้นิสัยตัวตนที่แท้จริงได้ ว่าจัดการเรียนการสอนลงเด็กจริง ๆ สมควรจะได้คะแนนเยอะ ๆ ส่วนที่เหลือก็รู้ ๆ กันอยู่ครับ ประเภท ถึงข้าจะมาหลังแต่ก็กลับก่อน / ถึงข้าจะไม่สอนก็จ้างน้องหมวดอื่นมาคุมให้เฟ้ย / ถึงข้าจะมาสายวันจันทร์ก็มีเพื่อนรักแอบลงชื่อทำงานให้ (ก๊า ๆ ๆ ) มีไรป่ะ?/ ถึงข้าจะแว้บวันศุกร์ตั้งแต่เช้าแต่ก็เซ็นชื่อครบทกคาบที่สอน เป็นงายล่ะ / และอีกเช่น ถึงข้อจะเอาของมาขายโรงเรียนข้าก็สอนเต็มที่นะโฟ้ย(โฟ้ย น่าจะมากกว่าและเพราะกว่าโว้ยเนอะ)แล้วก็ประเภทกู้หมดทุกอย่างที่ขวางหน้า เหลือแต่จะกู้ระเบิดที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ (ส่งไปเมื่อไร ระเบิดหายเกลี้ยง เพราะท่านกู้หมด)พอให้ประเมินตนเอง คะแนนออกมาที่ 97-100 เกือบทุกคนเลย แล้วอย่างนี้จะเอาคุณภาพที่ไหนครับมาพัฒนาโรงเรียนประเทศของผ, ทั้งๆที่บางคนกู้สหกรณ์เป็นล้าน กู้ธนาคารเป็นแสนยังแหลนมากู้เงินสวัสดิการโรงเรียนประเทศของผมแล้วบอกว่าเงินตกเบิกชำนาญการ 45,000 บาทออกเมื่อไรจะใช้หนี้หมดเลย ผลปรากฏว่าทุกวันนี้คนที่กำลังส่งผลงานระดับสอยไม่ถึง(สุดยอด)แทบไม่มีใครส่งเงินสวัสดิการเลยครับพ้ม...เรื่องง่าย ๆ แค่นี้คุณยังทำไม่ได้เลย แต่คุณอยากได้ อาจารย์ 3 ผมว่ากรรมกำลังตกกับโรงเรียนประเทศของผมและลุกลามสู่ประเทศไทยสู๋กระทรวงศึกษาธิการแล้วสุดท้ายก็ส่งผลกรรมตกที่ตัวเด็กเหมือนเดิม...ผมไม่รู้ว่าแบบไนดีกว่าแบบไหนหรอกครับ แต่รู้ว่าหากท่านเป็นของจริง ทำจริง แบบเก็บสะสมแล้มีความรู้ความสามารถด้าน IT ผมเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าท่านหมดเงินค่าซื้อกระดาษ ดับเบิ้ล A มา 1 กล่องจากห้างแมคโคร ประมาณ 500 บาท (5รีม) ซื้อเครื่องLaser Printer สีเพื่อทำสื่อสิ่งพิมพ์เพื่อให้นักเรียนความสวยงานในงานเอกสาร ประมาณ 13,000 บาท ค่าเข้าเล่มเอกสารอีให้อย่างเก่งประมาณ 6,000 บาท ค่า การแฟ ยามดึกเวลาทำงาน (อย่าเอาเวาลาหลวงและวัสดุของหลวง มานั่งทำงานส่วนตัวเป็นอันขาดนะครับ...ข้ำย้ำเลย เพราะท่านจะถูกตราบาปไปตลอดชีวิตที่รับราชการของท่าน ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าท่านทำอะไร แต่ท่านหลอกตัวเองม่ายด้าย...อ้ายตรงนี้แหละที่เรียกว่า "ศักดิ์ศรี"ที่มันค้ำคอคนที่ทำ อาจารย์ 3 แบบตัวจริงเสียงจริงครับ คูณจะอยู่ในสังคมครูได้อย่างสง่างามเป็นที่ยอมรับของคนรอบข้างและนักเรียนที่เป็นศิษย์รวมถึงผู้ปกครองด้วย)ผมได้ตรวจผลงานตามตามรางในวันที่ 20 กรกฎาคม 50นี้ แล้วยังไงจะมาเขียนเล่าสู่กันอ่านครับ...บทความนี้จะเอาไปโพสต์ในมุมวิชาการของวิชาการดอทคอมด้วยครับเผื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับบท่านกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิท่านอื่นด้วยครับ...เฮ้อสบายขึ้นเยอะเลยที่ได้เขียนบทความนี้ก่อนจะไปตรวจผลงานชาวบ้านบาย ๆๆ

ได้ฤกษ์มานั่งเขียนบล็อก*-*"

ไม่คิดว่าจะได้เวลามานั่งเขียนบล็อกของตัวเองในตอนนี้ ขอพื้นที่ไว้ก็นานแล้ว พอดี คนลูกชายให้เขียนเว็บบล็อกก็เลย เอาก็เอาวะ....จะได้เล่าวอะไรๆ ที่น่าจะป็นสาระ+ไร้สาระให้คนที่ผ่านมาได้อ่านบ้างก็ยังดี วันนี้มาทำงานที่โรงเรียน(ก็เป็นครูนีหว่า ไม่มาทำงานที่โรงเรียนจะไปทำที่ไหนเนอะ..)อากาศดีมาก ฝนไม่ตกแต่ร่มรื่นสบายตัว แดดอ่อน ๆ เสียดายไม่มีหมอก แต่พูกดังไม่ได้เพราะชาวบ้านละแวกนี้บางที่ก็สร้างหมอกควันจากการเผาขยะ เสียself หมดเลย...วันนี้ได้ข่าวว่าทางโรงเรียนพาพวกอานักการไปเที่ยวระยอง 2 วัน 1 คืน ก็ดีเหมือนกัน กลับมาพวก อานักการจะได้มีแรงทำงานเพื่อพัฒนาโรงเรียนให้มีคุณภาพต่อไป แต่บางทีมานั่งนึก ๆ ดู ก็สงสารเค้าเหมือนกันครับ บางคนทำมา 20 กว่าปี เงินเดือนได้ประมาณ หมื่นต้น ๆ มั้ง ลูก 4 คน เมีย 1 เรียน ปวช.และปวส. อยู่ได้ไงเนี่ย?...โดนแซวเรื่อยเลยว่าครูน่ะกู้ทุกอย่างยกเว้นกู้ระเบิด...ก็ไม่แน่นะ ถ้าส่งครูแถวนี้ไปอาจจะกู้ระเบิดมาขายอีกก็ได้เพราะเก่ง ๆ เยอะเลย แถมเป็นโรงเรียนติดค่ายทหารด้วยแร้ว...สบายมาก.....มีเรื่องเล่าฝห้อ่านอีกหน่อยนึงจะได้ทำงานต่อ...เมื่อวานตอนหัวค่ำไปเดอะมอลล์โคราชเลยไปไหวพระเก้าวัดที่ชั้นสาม เค้าจัดได้ดีมากระดับจังหวัดเลยก็ว่าได้ ได้เห็นสิ่งดี ๆ ที่คนชาวพุทธ(ไม่รู้ชาติไหนมั่ง)มาร่วมพิธีล้นหลาม แล้วที่ประทับใจก็เป็นwalk rally ตามรอยพระพุทธเจ้า ได้เป็นที่ประสูติ ตรัสรู้ แสดงปบฒธรรมและปรินิพพาน เค้าจัดเป็นห้องเดินดูได้น่าสนใจครูสังคมที่สอนพระพุทธศาสนาน่าจะนำไอเดียนี้มาทำเป็นสื่อการสอนเด็ก ๆ ก็จะสร้างคอนเซ็ปต์ให้เด็กได้เห็นและนึกภาพเหตุการณ์ที่พระพุทธองค์ได้ดำเนินกิจกรรมดังกล่าวตั้งแต่ตนจนจบเพราะมีเรื่องให้น่าอ่านน่าติดตามและมีแผนที่แบบwar room ตั้งโต๊ะ ดูเส้นทางการเดินทางของท่านได้อย่างน่าสนใจ ขนาดผมเองเห็นแล้วยังทึ่งที่พระพุทธองค์ทรงจาริกแสวงบุญแทบจะทั่วอินเดีย แล้วพื้นที่น่ะเล็กซะเมื่อไร แถมเดินเท้าอีกต่างหาก....น่าจะเดินทางเป็นหมื่นกิโลได้มั้งครับ...ผมว่าอีกคนที่เดินทางโดยเท้าระยะทางน่าจะเป็นรองพระพุทธเจ้าเท่าที่ได้อ่านประวัติก็น่าจะเป็นท่านประธานเหมาเจ๋อตุงนี่หละมั้งครับ นั่นก็เดินจากฟากฝั่งแผ่นดินจีนจากฝั่งหนึ่งไปอีกฟากเลย แถมมีหิมะด้วย ทหารเดินตามนี่ตายเรียงกันเหมือนเส้นขาวที่ตีบนถนนเลยมั้งครับ..อ่านแล้วเศร้าจัง....เอาละ วันต่อไปจะมาเขียนให้อ่านอีกครับ...บาย เออ..ก่อนจบ อยากให้ลูก เทา-ฟ้า ทุกคน และครูทุกท่านมาเขียนบล็อกมั่งน่าจะเป็นสิ่งที่ดีมาก ๆ เลยครับ เขียนง่าย แถมไม่ต้องสร้างเว็บอีก แทรกแผนการสอน+บทความ+สื่อการสอนต่าง ๆ ก็ได้ ง่ายดีออก ที่ขอบล็อกก็มีตั้งเยอะแยะ ขอบคุณชาวโลกที่ยังมีน้ำใจให้

เขียนแล้วหายหาไม่เจอ

ด้วยความที่ยังด้อยประสบการณ์การเขียนบล็อก เขียนแล้วม่ายรู้เอาไปไว้ตรงไหน เลยต้องมานุ่งเขียนใหม่อีกรอบ เอาเป็นว่า ชำนาญขึ้นเมื่อไรจะเขียนให้ยาวกว่านี้ก็แล้วกันครับ...