เด็กไทย : อีกยาวไกลในอาเซียน

คำฮิตติดปากระดับสูงของนักบริหารประเทศที่ฟังจนคุ้นเคยคือเรื่องของ ปี พ.ศ. 2558 เราก้าวเข้าสู่อาเซียน หากมองด้วยใจเป็นธรมแล้วก็เห็นดีเห็นงามด้วยที่เราจะร่วมเป็นหนึ่งเดียวในเรื่องของการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และการศึกษา หากมองในมุมกลับกันด้วยใจเป็นธรรมอีกเช่นกันก็จะพบปมปัญหาที่อาจก่อผลกระทบต่อเด็กไทยและอนาคตของชาติอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้...

มีปราชญ์ผู้รู้กล่าวไว้ว่า "รูเขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง" ตอนนี้น่าจะกลายเป็นว่าไม่รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้งเกือบชนะทุกครั้ง เป็นเรื่องใกล้ตัวที่เราเห็นจนเป็นเรื่องปกติ สิ่งที่ชาติในอาเซี่ยนอย่างสิงคโปร์เป็นพื้นฐานติดตัวคนของประเทศเขา แต่เราไม่มีคือ ความมีวินัย เขามีความซื่อสัตย์ในองค์กรสูงติดระดับโลก เรามีเหมือนกันแต่ติดด้านลบในเรื่องของคอรัปชั่น เราติด 1ใน 10 ของโลก (ภูมิใจมั้ยเนี่ย??) มาเลเซียเป็นประเทศที่ห้อยอยู่ทางใต้ของไทย เขามีรถยนต์ที่พัฒนาโดยวิศวกรในชาติ จนมียี่ห้อโปรตอน...เรามีวิศวกรที่เก่งโคตรๆ แต่ไม่มีรถยนต์สายพันธุ์ไทย ยี่ห้อที่บ่งบอกถึงความเป็นไทยเลย...เราทำได้แค่ประกอบรถ...มิใช่ผลิตรถแบบมาเลเซีย...แล้วเราไปภาคภูมิใจตรงไหนกับการโฆษณาเสียใหญ่โตว่าส่งรถยี่ห้อนนั้น ยี่ห้อนี้ไปจำหน่ายทั่วโลก...แล้วยี่ห้อของไทย...??? ไปหนล่ะ?? ใครร้บ้างเอ่ย??...ถามนักเรียนที่เรียนตั้งแต่ชั้น ม.1 - ม.6 เรื่องของอาเซียนดูแล้วท่านทั้งหลายจะรู้ว่า...เด็กไทยยังอีกไกลท่จะพร้อมเข้าอาเซี่ยน...อยากให้มองทั้งประเทศ...มิใช่มองเพียงนักเรียนหัวกะทิที่ได้ทุนมากมายมหาศาล หรือเด็กที่เป็นตัวแทนชาติไทยไปแข่งขันสร้างชื่อเสียง...เด็กเหล่านี้ส่วนใหญ่มีความพร้อมตั้งแต่เกิดแล้ว..มีครอบครัวที่ดี เข้มแข็ง อบอุ่น...ไม่จำเป็นเป็นต้องรวยล้นฟ้า....ก็สามารถไปถึงฝั่งฝันของผู้ปกครองได้ไม่ยากเย็น...

ลองย้อนกลับไปดูระบบการศึกษาไทยบ้าง..เห็นชัดเลยว่า..ทิศทางการศึกษาขึ้นอยู่กับผู้นำเป็นสำคัญ...หาได้ขึ้นอยู่กับแผนพัฒนาชาติแต่อย่างใดไม่...แผนพัฒนาชาติเขียนมาอย่างสวยหรู..ครั้นเปลี่ยนรัฐบาล..แนวทางก็แกว่ง...ผู้ปฏิบัติก็เขว...หาหลักยึดเป็นจุดยืนไม่ได้...หากยังจำกันได้...นักเรียนชั้น ม.3 ปีที่กำลังจะจบ (ปีการศึกษา 2554) รุ่นนี้กลายเป็นแพะรับบาปของใครก็ไม่รู้ที่สร้างไว้...บอกว่า..เด็กไทยต้องเรียนไปทั้งปีแล้วค่อยวัดผลประเมินผลเป็นรายปี..เพื่อให้มีความขยันและรับผิดชอบมากขึ้น...หลังจากนั้น...กลายเป็นแพะรุ่นสุดท้ายที่มองว่าการดำเนินกการสอนดังกล่าวล้มเหลว...แล้วก็หันมาเปลี่ยนเป็นแบบเดิมที่วัดผล ตัดเกรดเป็นรายเทอมเหมือนหลักสูตร พ.ศ. 2521 ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2533 อีกแล้ว...ทั้งที่เคยบอกว่า...หลักสูตรเก่าคร่ำครึ ล้าหลัง...ไม่ทันสมัย...แต่มิได้ย้อนดูอดีต เพื่อทำปัจจุบันให้ดี..สำหรับการรองรับอนาคต...แต่อย่างใดไม่...

ความจริงที่แสนเจ็บปวดของวงการศึกษาชาติไทย..ที่คนทั่วไปเห็นบ่อยครั้งคือ...ครูมักเป็นผู้นำมากกว่าการที่จะจัดการเรียนการสอนโดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ...โดยความป็นจริงแล้ว บางรายวิชา..ครูต้อเป็นผู้นำ...เพราะนักเรียนยังไม่มีองค์ความรู้เดิมที่จะมาต่อยอดความคิดได้ เช่น วิชาที่เป็นทักษะปฏิบัติ ศิลปะ การงานอาชีพและเทคโนโลยี พลศึกษา ฯ วิชาเหล่านี้อยู่ๆ นักเรียนจะมาเป็นสำคัญโดยครูไม่ให้ความรู้พื้นฐานเฉพาะทางก่อน ก็อย่าหวังว่านักเรียนจะเกิดการเรียนรู้ที่ติดแน่นยาวนานจนส่งผลด้าน Outcome กับตัวเด็กได้...สังคมไทยก็หวังกับครูมากเกินไป...หวังว่าครูจะเป็นแบบอย่างที่ดีของลูกหลานและอบรมสั่งสอนให้ลูกหลานของตนเองเป็นผูมีความรู้ มีทักษะ เพื่อใช้ในชีวิตประจำวันได้...รัฐก็เห็นดีอุตส่าห์ทุ่มทุน งบประมาณลงไปทางด้านการศึกษา ให้ค่าตอบแทนครูให้ได้ตำแหน่งสูงๆ มีเงินเดือนใช้อย่างสบายจนอาชีพอื่นอิจฉา..กลับกลายเป็นว่า ครูบางคนได้ คศ.3 มาโดยที่ยังไม่รู้เลยว่าตนเองทำผลงานชื่ออะไร...น่าเศร้าใจจังเลย...หนักข้อไปกว่านั้น...ครูบางท่านได้รับการกำหนดตำแหน่งแล้วกลับ ละทิ้งและทอดทิ้งนักเรียนจนเกิดการฟ้องร้องจากผู้ปกครองเกิดเป็นข่าว..ก็มีให้เห็นกัน...บ่อยๆ

เออ..แล้วตกลงเด็กไทยกับอาเซียนจะเริ่มตรงไหนล่ะ...อีก 3 ปี ที่จะมาถึง...หากมองแบบคนที่ยอมรบความจริงที่เจ็บปวดได้..ก็เริ่มจากตัวครูนี่แหละ...ตัวจักรสำคัญเลยหละ...ครูคนใดที่มีศักยภาพ มีประสิทธิภาพในการเป็นครูบวกด้วยจิตวิญญาณของครูจริงๆ...ดูง่ายมาก...ครูเหล่านี้มักไม่มีวันหยุดราชการ...ทำงานเกินเวลา...มาแต่เช้า..หลับหลังชาวบ้าน...แต่โทษทีครับ..ครูเหล่านี้หลายคนเงินเดือนเดินช้ามาก...555...ไม่ค่อยได้ขั้นหรอก..เพราะอยู่กับเด็กมากกว่าอยู่กับนาย...(อันนี้ฟังจากผู้ปกที่เป็นครูเหมือนกันมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ตอน Open house นักเรียนโครงการพิเศษ) ถ้าเป็นจริงก็ต้องบอกว่า..I am sorry จั๊กกะจี้หัวใจ....เนือ่งจากเราได้แต่ฟัง ไม่สามารถไปเปลี่ยนแปลงอะไรได้เนื่องเพราะมันเป็น ตถตา...นั่นเอง...ผู้ปกครองท่านนี้ยังบอกอีกว่า...ความเหมือนที่แตกต่างระหว่างครูที่เราเห็นก็คือ..ครูแท้...มักจะให้มากกว่ารับ....ที่เรียกตัวเองว่าครุ...(ขาดคำว่าแท้)...มักจะรับมากกว่าให้....เลยถามต่อไปว่า...ไอ้ที่ให้น่ะ...ให้อะไร...ก็บอกว่า...ให้อภัยกับให้โอกาสไง...โห ฟังแล้ว...สะอึกเลยครับ....

อีก 3 ปีต่อไปนี้ อยากให้นักเรียนที่น่ารัก เป็นแบบไหน... ก็หวังว่าครูแท้ๆ...คงให้องค์ความรู้เด็กได้เต็มสมองของเขานะครับ...อย่าให้ถึงปี 2558 แล้วเด็กมาบอกว่า...ครูไม่เห็นบอกเลยว่าแบบนี้ก็มีด้วย...อะไรประมาณนี้...ไม่เช่นนั้น..คนที่ได้ชื่อว่าครูที่หลายคนจะรับรางวัล...ครูแสนดี..ครูสอนดี...ครูดีในดวงใจ...ครูเพชรสามัญ...ครูทีชเช่อมาสสะเต้อ...ครูอื่นๆ ที่มิได้เล่าวถึงในที่นี้....จะได้รับราวัลอย่างภาคภูมิใจ ว่าที่ได้มานั้นจริงแท้แน่นอน...เพราะทุกวันนี้ครูก็ใก้ลจะกลายเป็นจำเลยของสังคมเข้าไปทุกทีแล้ว.....มัจะน่าเศร้าใจมากเลยถ้า...ประกาศว่า...ครูสอนดีได้แก่....(หนีสอนตามนายตลอดได้ไงอ่ะ???)......ครูทีชเช่อมาสสะเต้อ ได้แก่...(เฮ่ย..ไอ้หมอนี้เดินลอกข้อสอบทั้งห้องเลยมันยังได้เหรอ???)....ครูแสนดีได้แก่.....(เฮ้ย..เมาทุกเย็นเลยมาสายอีกต่างหาก....แถมฝากคาบสอนบ่อยโคตร...อย่างนี้ก็ได้เหรอ???)......ครูดีในดวงใจ ได้แก่....(ดวงใจใครล่ะ...ทะเลาะกับเด็กกับผู้ปกครองตลอดปี...เก็บแต่เงินเด็กทำโครงงานอะไรก็ไม่รู้???).....ครูเพชรสามัญ..ได้แก่...(ได้ด้วยเหรอ???เห็นสอนพิเศษเก็บเงินเด็ก...แต่เวลาสอนในห้องสอนไม่รู้เรื่องเลยทั้งห้องแถมบอกว่าอยากได้เกรด4ให้ไหเรียนกับครูนะจ๊ะ...)...ถ้าเป็นเช่นนี้แล้ว...เด็กไทยจะเข้าสู่อาเซี่ยน ก็ไม่ต่างจากการนำนำนักเรียนตัวแทนชาติไทยที่สมองบวมน้ำ...คิดวิเคราะห์ไม่เป็น..สายตาฝ้าฟาง...กล้ามเนื้อแขนขาอ่อนเปลี้ยไม่มีแรงจะยืน....แถมมีบาดแผลที่ยังไม่หายจากการทะเลาะวิวาทกันเองเป็นเนืองนิจ..ไปสู้กับ 10 ชาติที่เหลือ..นึกแค่นี้ก็ I am sorry จั๊กกะจี้ไม่ออกแล้วครับ...

สุขสันต์วันครู..ขออวยพรให้ครูแท้ๆ....มีความสุขความเจริญ ในหน้าที่การงานเพื่อสร้างเยาวชนที่มีคุณภาพไปต่อกรกับอี 10 ชาติอาเซี่ยนได้อย่างยั่งยืน ตลอดไปดังคำขวัญวันครูปีนี้คือ บูชาครูแห่งแผ่นดิน จอมปราชญ์ศาสตร์ศิลป์ สยามินทร์ "ภูมิพล" และให้สิ่งดีๆกับเด็กไทยในวันเด็กที่จะมาถึงนี้ในวันเสาร์ ที่ 14 มกราคม 2555 คือ "สามัคคี มีความรู้ คู่ปัญญา คงรักษาความเป็นไทย ใส่ใจเทคโนโลยี" ท้ายนี้ฝาก MV ของ Glee ที่ cover ของเก่าๆ ดีๆ "แด่คุณครูด้วยดวงใจ"สำหรับครูแท้ๆ...ไว้ดูเพื่อสร้างกำลังใจและแรงบันดาลใจ...ให้ทำงานถวายเบื้องพระยุคลบาทอย่างมีศักดิ์ศรีของความเป็นครูตลอดไป....สวัสดีครับ...