ปราชญ์บางท่านเคยกล่าวไว้ว่าความรักคือ โชคอย่างหนึ่ง เพราะใช่ว่าทุกคนจะมีได้...ความรัก คือ สิ่งเติมเต็มให้ชิวิตไม่รู้สึกขาดอะไรไปอย่างนึง... ความรัก มีความลับอยู่อย่างหนึ่งว่า ไม่ได้รักในสิ่งที่ทำให้เรามีความสุขเเต่มีความสุขในสิ่งที่เรารักต่างหาก .....ผมว่าอันนี้ใกล้เคียงครับ....บางคนรักสุนัข..รักแมว...รักนกเขา..นกปรอดหัวจุก...(เขียนไม่ถูกก็ขออภัยครับ...)...บ้านผม..นำโดยลูกชาย...ดันรักหนูแฮมสเตอร์...ทั้งบ้านเลยต้องตกกระไดพลอยโจน...(ขอบคุณภาพประกอบจากเว็บเมืองนอกมั้ง??)...แฮมสเตอร์บ้านผมตัวสุดท้าย...แบบนี้เลย..ตัวอวบอ้วน...ตาแดง...แต่เป็นตัวเมีย..เราเรียกเค้าว่า.."คุณยายปุ๊กปิ๊ก"...เหตุเพราะว่ามีลูกเกือบ 10 ครอก ๆ ละ 4 - 6 ตัว...มีทั้งเลี้ยงรอด...ตาย...แจกจ่ายคนที่รักมาช่วยเลี้ยง...เราได้คุณยายมาตั้งแต่ต้นปี 51 มาถึงวันนี้ก็ 3 ปีเล็กน้อย....คุณยายปุ๊กปิ๊ก...ตัวนี้ไม่เคยป่วยไข้...ท้องเสีย...หรือมีอาการแทรกซ้อนแต่อย่างใด....เวลาอยากอกมาเล่นนอกกรงก็จะแทะ....ประตูเลื่อนดังแกร่กๆๆๆ....จนเราต้องยอมแก้มามาเดินเล่นนอกกรง....เผลอแพล็บเดียว..หายจ้อยเลย...ต้องรื้อข้าวของที่วางตามพื้น...ตู้ใส่รองเท้า...ชั้นวางของ...ส่องไฟหาใต้ตู้เย็นและรื้อที่อยู่ใกล้ๆ...แล้วก็เจอนั่งแทะเมล็ดทานตะวันที่หล่นตามพื้นใจเย็น...เป็นอย่างนี้บ่อยๆ....บางครั้งก็รู้สึกรำคาญที่ต้องฟังเสียงกัดกรงตอนดึกๆ.....
วันศุกร์ - เสาร์ที่แล้วไปศึกษาดูงาน....ต่างจังหวัด...ก่อนออกบ้านก็เตรียมอาหาร..น้ำท่าให้พร้อม..เพราะชอบตื่นมากินตอนกลางคืน...ตื่นมา..หมดถาดทุกที..ให้เผื่อไว้...ก็ยังไม่มีอาการอะไร...กลับมาวันเสาร์ตอนดึก...ตี 1 กว่าๆ...มาชะโงกดูเห็นผิดสังเกต..เพราะปกติแล้วคุณยายปุ๊กปิ๊กมักจะนอนแบบหมอบ..เราะอากาศค่อนข้างเย็น....แล้วจะเอาผ้าห่มที่ตัดเป็นชิ้นๆ..วางในกรงเผื่อว่าเวลาหนาวเค้าจะกัดๆๆแล้วก็เอามาคลุมตัวเอง...บางวันหาไม่เจอเพราะมุดใต้ขี้เลี่อยแถมมีผ้าคลุมอีกชั้น...แต่วันนี้กับนอนตะแคงเหยียดยาว..ลองเปิดกรงแล้วค่อยๆจับตัวออกมาดูว่าเป็นไรป่าว???...คณยายลืมตาเล็กน้อยแล้ว..พอปล่อยลงในกรงปกติจะเดินดุ่มๆไปหาที่นอน...โดยจะคุ้ยเขี่ยพื้นก่อนแล้วค่อยนอน...คราวนี้เดินเซๆ..แบบกล้ามเนื้อเกร็งๆ...รู้เลยว่า..ใกล้เวลที่จะต้องเจออีกครั้งแล้ว...เพราะตอนที่แฟนของยายปุ๊กปิ๊ก (เสี่ยไข่) ...ที่ตายไปก่อนหน้านี้ก็เป็นลักษณะนี้เลย....พอเช้าวันอาทิตย์...หนู้น้อยนอนทั้งวัน...เวลาหิวจะค่อยๆคลานเอาขาหน้าพาดถ้วยอาหารแล้วหลับตายืนตัวเซเล็กน้อยค่อยๆแทะเมล็ดทานตะวันอย่างช้าๆ....ไม่กี่นาทีก้ล้มตัวลงนอนโดยไม่กลับไปที่เดิมเหมือนเช่นเคย....เราได้แต่บอกว่า...ยายปุ๊กป๊ก..อยู่ให้ถึงวันวาเลนไทน์นะ...(เออ!...แฮมสเตอร์คงรู้เรื่องกับแกเนอะ...??)..เช้าวันจันทร์....ยายปุ๊กปิกนอนหลับ..หายใจเบาๆ...อากาศมีแววว่าตอนสายจะร้อนแน่...ก่อนออกจากบ้านเลยเอาผ้าห่มออกจากกรง.....เตรียมของกินให้พร้อม..เราบอกกับหนูว่า...สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ...ดีใจที่อยู่ถึงวันนี้..เพราะ 3 ปี เกินมาแล้ว...ถือว่าประสบผลสำเร็จในการเลี้ยงแล้ว..ใจจริงอยากให้อยู่ถึง 5 ปีด้วยซ้ำ...แต่สังเกตอาการแล้วอาจจะไม่รอดวันนี้มั้ง???....บอกกับป๊กปิ๊กว่า....ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรนะ...ขอไปไปสบาย...อย่าทรมาน...แล้วจะทำบุญกรวดน้ำไปให้...คอยรับด้วย...(เออ!!..หนูคงยิ้มรับแหละ...)....ค่ำวันจันทร์...ยังอยู่...กับข้าวในถาดอาหารที่วางไว้หมดเล็กน้อยจับดูยังเหลือเมล็ดที่ยังไมถูกกินอีกเพียบ...เค้าคงถึงเวลาแล้ว...ขอให้มีคุณยายหนูมีความสุขหลับให้สบาย....ตื่เช้าตัวนิ่มไม่อุ่น...ลองขยับแขนขา...มีสะดุ้งเล็กๆ...น้ำตาไหลปิดสองข้าง....ตัวเริ่มเย็นเล็กน้อย...พุงคุณยายที่ไม่มีขุนปุกปุยคอยปกคลุมเริ่มขยับช้าลง...ซี่โครงไม่พองเหมือนก่อน...รู้เพียงว่า...ยังไม่จากกันไป...บอกกับตัวเองว่า...ต้องไปทำงานแล้ว....สงสารคุณยายที่ต้องจากไปโดยไม่มีใครเห็น...บอกแต่เพียงว่า...หลับให้สบายจริงๆ...นะแล้วเย็นกลับมาจะจัดการให้....ทุ่มกว่าเข้าบ้าน...รีบไปดูกรงคุณยาย....เห็นนอนตะแคง...ใต้อผ้าที่ห่มให้...โผล่แต่หัวออกมาคล้ายบอกว่า..ลาก่อนนะ...เราก้อ Drama...น้ำตาซึม...ไม่ร้องหรอกครับ..รู้ว่าต้องเป็นเช่นนี้...ล้างมือเสร็จ...ยกกรงไปที่หน้าบ้านขุดกระถางต้นกุหลาบลงไปแล้วก็เอาผ้าห่ม....อาหารที่เหลือ...ทรายที่คุณยายชอบเข้าไปอาบน้ำเล่นบ่อยๆ...ใส่รวมกันแล้วห่อ...ปิดหัวท้าย...ค่อยๆวางลงก้นหลุมแล้วเทเปลือกเมล็ดทานตัวันที่แทะแล้วรวมถึงขี้เลื่อย...รังนอนของคุณยายกลบทับแล้วกลบดินที่เหลือ....หวังว่าคุณยายปุ๊กปิ๊ก..คงจะนอนอย่างอบอุ่นสบายใต้ต้นกุหลาบช่อใหญ่สีเหลืองสดอย่างมีความสุขตลอดกาล.....อยากบอกว่า...ทุกอย่างมันเป็น "ตถตา" เพราะเป็นเช่นนั้นเอง...เกิดมา...ดับไป...มีรัก...ก็มีความสุข..รักมาก..ทุกข์มาก...เมื่อสูญเสีย..ก็จะวนกลับมาตั้งต้นใหม่อีกครั้ง....อามิตตาพุทธ....
ขอขอบคุณที่อ่านและขอบคุณhttp://www.baanmaha.com/community/thread30981.html
http://www.caringfordwarfhamsters.com/hamster-information/
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น