วันนี้ เป็นวันปิดเทอมวันที่ 2 ของโรงเรียนที่ผมทำงาน ทุกเข้าก่อนไปโรงเรียนก็ต้องแวะทักทายเพื่อตัวเล็ก จริงๆ ก็เลี้ยงเค้าจนรักเหมือนลูกน่ะแหละ...ไม่รู้จะเรียกชื่ออะไรก็ลยตั้งว่า "เสี่ยดำ" เพราะหาแฟนให้กี่ตัวก็ตายหมด จนไม่หาให้แล้ว..ปล่อยอยู่ตัวเดียวนี่แหละ...ถ้าวันไหนไม่มาให้อาหารตรงเวลาก็จะกัดกรงพร้อวเขย่าประตูเสียงดัง แกร๊กๆๆๆ...จนต้องเดินไปหาแล้วก็ให้เมล็ดทานตะวันผสมดอกหญ้า...ถึงเงียบ...แล้วก็ไปคลุกทรายในกะบะแล้วก็นอนหลับ...เริ่มแรกไม่ได้รักเลย เพราะลูกชายอยากเลี้ยงก็เลยตามเลย...เอาไปเลี้ยงที่หอพัก เหม็นฉี่ทั้งห้องเลย...ตกลงว่าเอากลับมาบ้านพ่อเลี้ยงเองดีก่า...เคยเข้าไปในเว็บหนูแฮมเตอร์ต่างๆ เพื่อศึกษาวิธีดูแลว่าเด้าเป็นยังไง กินอะไร อยู่ยังไง...จนได้เห็นพัฒนาการมาตั้งแต่เริ่มเลี้ยงเมื่อเดือนมี.ค. 51 โน่น...มีกิ๊ก 3 ตัว(ทีละตัว) มีลูกประมาณ 6 ครอก ๆ ละ 5-6 ตัว ลูกออกมาตัวเท่าชอล์กเขียนกระดานที่หักแล้ว...นอนเรียงเป็นหนอนเลย...ยังคิดเลยว่าแม่เค้าเบ่งออกมาแล้วเลี้ยงตัวเดียวเอานมไหนให้กินน้อ?...รุ่นแรกๆ เสี่ยไข่น่ารักมาก ไม่กินลูกเลย..ช่วยเลี้ยงอีกต่างหาก ตื่นเต้นมาก เลี้ยงจนโตได้ 1 เดือน ก็แยกกรง ไปซื้อกรงขนาดบิ๊ก 2 ชั้น ราคาหลายร้อยอยู่...ให้ครอบครัวเสี่ยดำอยู่....พอรุ่นต่อมาเริ่มเยอะขึ้นๆๆ..จนต้องปรึกษากันว่าต้องเอาลูกไปขาย...ก็ขายได้ตัวะ 40-50 บาท ตอนแรกดีใจ..กลับมาบ้านมานั่งเสียใจว่าเราน่าจะเลี้ยงเค้าให้หมดเลยก็ได้...จะไปขอซื้อคืน เค้าขายไปจ้อย..ปรึกษาเจ้าของร้านขายหนู เค้าบอกว่าทีหลังอาจารย์ก็เอามาแลกเป็นอาหารหรือสินค้าตัวอื่นๆ ดีกว่าจะได้ไม่ต้องคิดมาก...ก็เลยเห็นด้วยว่าเราแลกเอาอาหารกับอุปกรณ์ดูแลไปให้น้องเค้าได้ใช้ประโยชน์เพราะรุ่นพี่ ๆ ก็มีคนรักมาซื้อไปเลี้ยงต่อไป...
อยู่ดูแลกันมาจริงๆแล้วมีอีก 1 ครอบครัว เป็นแฮมเตอร์พันธุ์ไจแอ้นท์สีขาว ตาแดงกับตาดำ...ซื้อมาพร้อมกันกับเสี่ยไข่..ตัวผู้ตายไปเมื่อหลายเดือนก่อนก็ร้องไห้กันทั้งบ้าน....แสนรู้มาก....จับมาอยู่นอกกรงจะเดินวนๆเจ้าของรอให้เล่นด้วย..จนบางที่เกือบเผลอเหยียบบ่อยมาก....ตอนนี้ก็เลยเหลือตัวเมียซึ่งนับวันจะเป็นนินจาสาวเจ้าไปทุกวัน...เวลาว่างก็จะปีหลังคาเป็นนินจาแล้วก็หล่นตุ๊บ..สงสารมากเลย..
ทั้งคู่แก่มากแล้ว..เริ่มสังเกตเห็นติ่งเนื้อที่ท้องของเสี่ยดำเมื่อหลายเดือนก่อยเคยปรึกษาเจ้าของร้านเค้าบบอกว่าหนู้พวกนี้พอเริ่มแก่ก็จะมีอาการแทรกซ้อนแบบนี้ ตรงกับที่ค้นในเว็บ(http://pets.hamsteronline.com/)เลย..สงสารมาก ส่วนนินจาสาวก็เริ่มขนร่วงแล้วก็หูกางจะบินแล้วมั้ง?..วันหลังลูกเอากล้องกับมาจะถ่ายมาให้ดู...
เมื่อเช้าเห็นเสี่ยดำเงียบๆ...เลยดิดกรงดูเ้ค้านั่งมองหน้าแล้วก็เดินเข้าไปในกะบะทรายที่เป็นเหมือนกล่องสบู่อ่ะ..ก่อนออกจากบ้านไปทำงานเค้าก็ยังชะโงกหน้าออกมามองเหมือนกัยจะบอกว่า..เค้ามีเวลาไม่มากแล้ว....อยากจะบอกเราอย่างนั้นจริงๆมั้ง?...เลยบอกไปว่าเย็นจะรีบกลับมาพาไปหาหมอ....ตกเย็นกว่าจะเสร็จงานแล้วไปบ้านคุณยายกลับมาถึงบ้านเดือบทุ่ม รีบไปเปิดกรง...เงียบ....เปิดกะบะทรายดู...เสี่ยดำนอนหายใจรวยรินงอคุดคู้..ลองเรียกชื่อพร้อมกับลุบหัว...เค้าก็ลืมตาแล้วขยับขาหน้ามาเกาะที่นิ้ว...กระพริบตา2-3 ครั้ง ท้องกระเพื่อม เล็กน้อย..โฮ...น้ำตาซึมเลย...บอกเค้าว่าไม่ต่้องห่วงนะ...หลับให้สบาย...ขอบคุณที่รอ...ใครไม่เชื่อก้อไม่เป้นไรครับ...เค้านอนคุดคู้หลับตา..แล้วก็จากไป..เหมือนเค้านอนหลับตอนช่วงสายของทุกๆวัน...
เพียงแค่อยากบอกว่า...ทุกชีวิต...มีค่าทั้งนั้น....เค้าสอนอะไรเรามั่งล่ะ..อย่างน้อยก็ทำให้เรารู้ว่าความรัก...เป็นสิ่งที่ดีเสมอ...สัตว์โลกที่เกิดมา...ก็เป็น 1 ชีวิต...คูณดูแลเค้าให้ดี..เค้าก็ตอบแทนคุณ....จนถึงเวลาที่จากไป...เค้าสอนเราว่า...ทุกชีวิต...เกิด...แก่...เจ็บ...ตาย...เป็นเรื่องธรรมชาต..ช้าหรือเร็ว...เท่าันั้น...
หวังวาบทความนนี้คงบอกอะไรได้บ้าง...รู้เพียงว่าคงยังไม่หาน้องหนูตัวใหม่มาเลี้ยงแทนเพราะสงสาร....นั่นเอง...และพรุ่งนี้ก็จะทำบุญตักบาตรอุทิศส่วนกุศลให้เค้าเพื่อชาติหน้าฉันใด เค้าจะได้หลุดพ้นจากการเป็นเช่นนี้อีกต่อไป....ขอบคุณที่มีพื้นที่ให้เขียน...ขอบคุณภาพจาก(http://pets.hamsteronline.com/).....ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น