ทุกขลาภของคนตรวจผลงานอาจารย์ 3 ขั้น 1& 2

อันตัวข้าพเจ้าแสนจะกลุ้มใจค่อนข้างมาก เมื่อรับทราบว่ามีคำสั่งจากเขตพื้นที่ ให้เป็นผู้ตรวจผลงานครู คศ.3 รุ่นเดือนเมษายน 50 ซึ่งที่ โรงเรียนประเทศของผม(ไม่ต้องรู้หรอกว่าโรงเรียนอารายกิ ๆ ๆ ๆ ) มีประชากร ส่งประกวดผลงาน 55 ท่าน ล้วนสอยไม่ถึง(สุดยอดฝีมือ)โดยมีคณะกรรมการจากครูในโรงเรียนประเทศของผม 5 คน รวมกัน ซึ่งกรรมการดังกล่าวก็เหมือน ท่านตุลาการคือมีความเห็นแตกต่างกันไป ตั้งแต่การคัดเลือกกลุ่มประเมิน จนถึง การจัดกรรมการเข้าประเมิน ตรงนี้แหละที่ทำให้กลุ้มแล้วก็ได้เห็นสัจจธรรมบางอย่างชัดเจนขึ้น คือ ผู้ส่งผลงานบางท่านเมื่อรู้ว่าผู้ตรวจเป็นใครก็เริ่มตีซี้(ตีให้ตายอ่ะ!!!) มีการพูดจาหยอกล้อทีเล่นทีจริง โชคดีที่ผมม่ายได้ตรวจผลงานของครูในหมวดตัวเอง ขอย้ำ ไม่ได้เขียนผิด เพราะชอบคำนี้มากกว่าคำว่า"กลุ่มสาระการเรียนรู้"(ใครเป็นคนตั้งน้อ คงเก่งเหมือนหมีแพนด้าเลย...ช่างหาคำบรรเจิดจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่า ใช้คำไนหก็ครือเดิม....)เพราะคนในหมวดผมส่งประมาณ 7 คน มีของจริงอยู่ไม่เกิน 2 คน ที่สามารถตรวจสอบตามรายการแล้วมีเอกสารหลักฐานพร้อมทั้งรู้นิสัยตัวตนที่แท้จริงได้ ว่าจัดการเรียนการสอนลงเด็กจริง ๆ สมควรจะได้คะแนนเยอะ ๆ ส่วนที่เหลือก็รู้ ๆ กันอยู่ครับ ประเภท ถึงข้าจะมาหลังแต่ก็กลับก่อน / ถึงข้าจะไม่สอนก็จ้างน้องหมวดอื่นมาคุมให้เฟ้ย / ถึงข้าจะมาสายวันจันทร์ก็มีเพื่อนรักแอบลงชื่อทำงานให้ (ก๊า ๆ ๆ ) มีไรป่ะ?/ ถึงข้าจะแว้บวันศุกร์ตั้งแต่เช้าแต่ก็เซ็นชื่อครบทกคาบที่สอน เป็นงายล่ะ / และอีกเช่น ถึงข้อจะเอาของมาขายโรงเรียนข้าก็สอนเต็มที่นะโฟ้ย(โฟ้ย น่าจะมากกว่าและเพราะกว่าโว้ยเนอะ)แล้วก็ประเภทกู้หมดทุกอย่างที่ขวางหน้า เหลือแต่จะกู้ระเบิดที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ (ส่งไปเมื่อไร ระเบิดหายเกลี้ยง เพราะท่านกู้หมด)พอให้ประเมินตนเอง คะแนนออกมาที่ 97-100 เกือบทุกคนเลย แล้วอย่างนี้จะเอาคุณภาพที่ไหนครับมาพัฒนาโรงเรียนประเทศของผ, ทั้งๆที่บางคนกู้สหกรณ์เป็นล้าน กู้ธนาคารเป็นแสนยังแหลนมากู้เงินสวัสดิการโรงเรียนประเทศของผมแล้วบอกว่าเงินตกเบิกชำนาญการ 45,000 บาทออกเมื่อไรจะใช้หนี้หมดเลย ผลปรากฏว่าทุกวันนี้คนที่กำลังส่งผลงานระดับสอยไม่ถึง(สุดยอด)แทบไม่มีใครส่งเงินสวัสดิการเลยครับพ้ม...เรื่องง่าย ๆ แค่นี้คุณยังทำไม่ได้เลย แต่คุณอยากได้ อาจารย์ 3 ผมว่ากรรมกำลังตกกับโรงเรียนประเทศของผมและลุกลามสู่ประเทศไทยสู๋กระทรวงศึกษาธิการแล้วสุดท้ายก็ส่งผลกรรมตกที่ตัวเด็กเหมือนเดิม...ผมไม่รู้ว่าแบบไนดีกว่าแบบไหนหรอกครับ แต่รู้ว่าหากท่านเป็นของจริง ทำจริง แบบเก็บสะสมแล้มีความรู้ความสามารถด้าน IT ผมเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าท่านหมดเงินค่าซื้อกระดาษ ดับเบิ้ล A มา 1 กล่องจากห้างแมคโคร ประมาณ 500 บาท (5รีม) ซื้อเครื่องLaser Printer สีเพื่อทำสื่อสิ่งพิมพ์เพื่อให้นักเรียนความสวยงานในงานเอกสาร ประมาณ 13,000 บาท ค่าเข้าเล่มเอกสารอีให้อย่างเก่งประมาณ 6,000 บาท ค่า การแฟ ยามดึกเวลาทำงาน (อย่าเอาเวาลาหลวงและวัสดุของหลวง มานั่งทำงานส่วนตัวเป็นอันขาดนะครับ...ข้ำย้ำเลย เพราะท่านจะถูกตราบาปไปตลอดชีวิตที่รับราชการของท่าน ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าท่านทำอะไร แต่ท่านหลอกตัวเองม่ายด้าย...อ้ายตรงนี้แหละที่เรียกว่า "ศักดิ์ศรี"ที่มันค้ำคอคนที่ทำ อาจารย์ 3 แบบตัวจริงเสียงจริงครับ คูณจะอยู่ในสังคมครูได้อย่างสง่างามเป็นที่ยอมรับของคนรอบข้างและนักเรียนที่เป็นศิษย์รวมถึงผู้ปกครองด้วย)ผมได้ตรวจผลงานตามตามรางในวันที่ 20 กรกฎาคม 50นี้ แล้วยังไงจะมาเขียนเล่าสู่กันอ่านครับ...บทความนี้จะเอาไปโพสต์ในมุมวิชาการของวิชาการดอทคอมด้วยครับเผื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับบท่านกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิท่านอื่นด้วยครับ...เฮ้อสบายขึ้นเยอะเลยที่ได้เขียนบทความนี้ก่อนจะไปตรวจผลงานชาวบ้านบาย ๆๆ